Obszar ograniczonego użytkowania – kto, kiedy i jak tworzy OOU

Cytując wyrok WSA w Gliwicach z 24 sierpnia 2009 r., II SA/Gl 139/09  „W ustawie Prawo ochrony środowiska i innych aktach prawnych brak jest legalnej definicji obszaru ograniczonego użytkowania nie ulega jednak wątpliwości, że są to obszary charakteryzujące się ograniczeniami w sposobie korzystania z nieruchomości położonych w jego obrębie dotyczące przeznaczenia terenu, wymagań technicznych dla budynków, oraz sposobów korzystania z terenów”.

Podstawa prawna utworzenia obszaru ograniczonego użytkowania

OOU czyli obszar ograniczonego użytkowania tworzy się na podstawie art. 135 ustawy z dnia 27 kwietnia 2007 r. prawo ochrony środowiska (POŚ) (Dz.U. z 2013r. Poz. 1232). Obszar powołuje się aktem prawa miejscowego czyli uchwałą rady powiatu lub sejmiku województwa. Uchwała taka wchodzi w życie (czyli zaczyna obowiązywać) po upływie 14. dni od jej ogłoszenia.

Kto i jak tworzy obszar ograniczonego użytkowania?

OOU mogą tworzyć/powoływać w drodze uchwały:

  • sejmiki wojewódzkie;
  • rady powiatów.

Tworząc obszar ograniczonego użytkowania, określa się:

  • granicę obszaru,
  • ograniczenia w zakresie przeznaczenia terenu,
  • wymagania techniczne dotyczące budynków,
  • sposób korzystania z terenów.

Zaskarżenie uchwały OOU

Uchwałę po jej wejściu w życie może zaskarżyć każdy, kogo interes prawny bądź uprawnienia zostały naruszone taką uchwałą. Procedura nakazuje najpierw wezwać organ do uchylenia uchwały a dopiero następnie zaskarżyć ją do sądu administracyjnego.

Uchwałę można zaskarżyć na podstawie art. 87 i 88 ustawy o samorządzie powiatowym oraz art. 90 i 91 ustawy o samorządzie województwa.

Kiedy tworzony jest obszar ograniczonego użytkowania?

Prawo ochrony środowiska (ustawa z dnia 27 kwietnia 2001, art. 135 ust.1 tej ustawy) reguluje zasady powstania i funkcjonowania obszarów ograniczonego użytkowania. Wskazuje również potrzeby jego utworzenia, wpływ mają tutaj wyniki/wnioski:

  • przeglądu ekologicznego,
  • analizy porealizacyjnej,
  • oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko.

Obszar organicznego użytkowania tworzy się dla:

  • lotnisk cywilnych,
  • lotnisk wojskowych,
  • oczyszczalni ścieków,
  • tras komunikacyjnych,
  • składowisk odpadów komunalnych i kompostowni,
  • instalacji radiokomunikacyjnej,
  • instalacji radionawigacyjnej,
  • instalacji radiolokacyjnej,
  • linii i stacji elektroenergetycznej.

Obszar ograniczonego użytkowania najczęściej dzieli się na 2 strefy tj. zewnętrzną i wewnętrzną. Rozróżnia je zakres ograniczeń, jak również możliwych roszczeń odszkodowawczych w stosunku do właściciela czy zarządcy np. lotniska czy wysypiska śmieci itd.

Prawa właściciela nieruchomości, która znajduje się w obszarze ograniczonego użytkowania

Właściciel nieruchomości objętych OOU mogą domagać się:

  • odszkodowania z tytułu spadku wartości nieruchomości,
  • odszkodowania w związku z ograniczeniami w ich użytkowaniu czy rozbudowie,
  • wykupu nieruchomości,
  • sfinansowanie modernizacji akustycznej.